Ja ja, dat was het geluid dat ik deze afgelopen weken vaak gehoord he. Het was de scheepshoorn, nadat we voor de eerste keer in Halifax (Canada) aankwamen, vertrokken we met een verschrikkelijk wilde zee en een dichte mist. Omdat er een schip in de buurt was bleven ze waarschuwen omdat je niks kon zien. Ook bleek dat er walvissen naast het schip zwommen, met dat vreselijke weer heb ik ze helaas niet gezien. Die nacht moesten we alle kasten blokkeren en was bijna het hele team ziek. Samen met Bronia hadden wij nergens last van alleen dat we er bijna van in slaap vielen. Het is nog nooit zo te keer gegaan op het schip, daarom mochten we zelfs eerder weg. De laatste cruise was het weer mistig maar een normale zee. Ook ben ik de laatste cruise voor het eerst in St John van boord geweest.
Nu iets waar ik erg KWAAD om ben: vandaag kon ik weer niet van het schip af in New York. Ik ben nog nooit aan land geweest daar.
Deze week hadden we immigratie maar dat was gedaan in een half uur, nee het was de stock waar we weer op moesten wachten en natuurlijk kwam het pas aan boord net voordat we moesten werken, we waren allemaal zo boos. Mia was zo verschrikkelijk tegen ons, allemaal echt idioot gewoon.
Nou het leuke, volgende week ben ik weer op port manning en de week daarna krijgen we stock controle dus voor weer twee cruises geen New York voor mij.
En toch wil ik nog even kwijt dat ik heel trots ben op IJsbrand (broertje). Na al die stress en zware momenten voor je examens.
Nu zal ik jullie op de hoogte proberen te houden maar het internet werkt niet elke dag en de telefoon de meeste tijd ook niet.
En, nog iets meer dan 10 weken!
Ja ja, ik weet nog dat Pauline dat zei en hup daar ging ze.